Ατυχία ή παράπλευρες απώλειες;

19
ΙΟΥΝΙΟΥ
2014

Προτελευταία μέρα στη δουλειά...

07:35 το πρωί.

ΑΤΥΧΙΑ ή ΠΑΡΑΠΕΥΛΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ;

Σήμερα, όπως πάντα, πήρα το αυτοκίνητο μου, έφαγα όλη την κίνηση στη μάπα, και στο τελευταίο φανάρι, εκεί που ήμουν στο ρελαντί, αποφάσισα να πατήσω γκάζι και να αγνοήσω τον κόκκινο σηματοδότη. Η μαλακία είναι ότι πήρα παραμάζωμα ένα μελαψό παιδάκι που πουλούσε χαρτομάντιλα. Κι όλα αυτά για να μην αργήσω στη δουλεία μου - που είχα ήδη αργήσει...

06:45 το πρωί

ΚΑΠΟΤΕ... ΤΙ ΚΑΠΟΤΕ; ΤΩΡΑ!

-Εντάξει το 'χω. Θα πάω και θα του μιλήσω. Δουλεύω τέσσερα χρόνια εκεί κι από κασέρι τίποτα, κάτι ψυχούλα μου δίνει, κι αυτά για να μη νιώθω μαλάκας.

Όταν ξύπνησε, είπε στον τύπο που ήταν στον καθρέφτη του ότι το 'χει, σήμερα είναι η μέρα του. Το 'χε πάρει απόφαση, γι' αυτό και είχε βάλει το καρό του το κοστούμι. Ένα κοστούμι ραμμένο για τέτοιες περιπτώσεις. Αν κάποιος ήταν παρατηρητικός ίσως διέκρινε σε κάθε τετραγωνάκι σχεδιασμένη μια μικρογραφία από ένα μεγαλοπρεπές κωλοδάχτυλο. Αν τα είχε μετρήσει θα τα ΄βρισκε 5.364, ό,τι πρέπει δηλαδή για να αντιμετωπίσει το αφεντικό του.

09:35 το πρωί

ΚΟΥΦΑΛΑ... ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ;

-Κύριε Εξέκιουτιβ, θεωρώ ότι ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε για την αμοιβή μου.

-Νομίζω ότι τα 'χαμε κανονίσει αυτά από την αρχή.

-Τα 'χαμε κανονίσει αυτά για όσο ήμουν προσωρινός στην εταιρεία. Είμαι 4 χρόνια εδώ και...

-Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν είσαι προσωρινός;

-Ορίστε;

-...



κ. Πινκ
Σχόλια

Στοιχεία